Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Η προδοσία είναι η μόνη αλήθεια που μένει» της Βασιλείας Τσορμπατζόγλου

 


  Υπήρξε  ένας από τους σημαντικότερους αμερικανούς συγγραφείς της μεταπολεμικής γενιάς.  Αποτύπωσε την Αμερική όπως τη γνώρισε και τη βίωσε. Τα έργα του διακρίνονται από μια αξιοθαύμαστη κοινωνική ευαισθησία.  Πικρή συμπόνια απέναντι στον άνθρωπο που μοχθεί και στη θέα ενός άπιαστου ονείρου που καμία εξουσία δεν μπορεί να εγγυηθεί. Όλα αυτά τον  μετατρέπουν σε κάτι περισσότερο από δραματουργό μιας εποχής. Εκπροσωπεί κάθε κοινωνία και κάθε άνθρωπο.

  Στις 10 Φεβρουαρίου έφυγε από τη ζωή ο  Άρθουρ Μίλλερ.

Το 1948 γράφει το αριστούργημά του «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ»  που αργότερα έγινε μεγάλη επιτυχία τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Του έφερε παγκόσμια αναγνώριση και θεωρείται από τους κριτικούς το σημαντικότερο δείγμα γραφής της Αμερικάνικης λογοτεχνίας. Απέσπασε τρία βραβεία συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου Λογοτεχνικού βραβείου Πούλιτζερ.

  Επιδίωξή του ήταν να θίξει τις συνέπειες του οικονομικού κραχ στην Αμερική το 1929 με απόηχο την κατάρρευση  των προσδοκιών και τη διάψευση των ονείρων της μέσης αμερικανικής οικογένειας.

  Ένα έργο δραματικό, διαχρονικό, κλασσικό και επίκαιρο με αναφορά σε βαθιές οικονομικές κρίσεις και τις επιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων.

  Βαθύτατα κοινωνικό. Ιχνηλατεί τα προβλήματα όχι μόνον του ανθρώπου της Αμερικής αλλά και του παγκόσμιου ανθρώπου με στοιχεία που αντέχουν στο χρόνο.

  Ένας κόσμος που συνεχώς μεταβάλλεται και μεταμορφώνεται αλλά ταυτόχρονα μένει  ίδιος και απαράλλαχτος όπως και οι άνθρωποι με τις αδυναμίες  τους και το φόβο της αλλαγής. Ακροβάτες, ανάμεσα  στο συναίσθημα,  την ανασφάλεια και τον ορθολογισμό. Στον αντίποδα πάντα η γνώση.

Το έργο του Μίλλερ  «Ο θάνατος του εμποράκου» που ξεγύμνωσε το αμερικάνικο όνειρο,  στη σημερινή Ελλάδα της κρίσης, αποκτά αποκρουστική όψη.  Κάνει ολοφάνερο πως ο καθημερινός άνθρωπος στην προσπάθειά του να αγγίξει το όνειρο, μέσα από εξαντλητική εργασία για οικονομική ευμάρεια,  προσωπική και οικογενειακή ευτυχία, συνθλίβεται κάτω από τους κανόνες και τη σκοπιμότητα του καπιταλισμού.

«Η ιστορία,  είχε πει σε συνέντευξη,  αλλάζει μόνον από τις διαθέσεις των πλουσίων.  Ό, τι πλήττει τους πλουσίους αυτού του κόσμου δεν αλλάζει».

  Στο κάδρο έβαλε πολλούς ανθρώπινους χαρακτήρες και συμπεριφορές και ο κάθε θεατής θα βρει  τα στοιχεία και τα ερείσματα εκείνα που θα του επιτρέψουν να κάνει τις δικές του αναγωγές και τους δικούς του παραλληλισμούς.

  Αναφέρεται στους ανθρώπους,  που δεν συνάντησαν τον εαυτό τους  στο διάβα της ζωής.  Στην πικρία αυτών που απώλεσαν την εργασίας τους.  Σε όσους αρνούνται να αποδεχτούν ότι έχασαν  την επαγγελματική  τους ταυτότητα και κατ’ επέκταση  έκλεισε ο κύκλος του εργασιακού τους βίου.

  Σ’ αυτούς  που μια ζωή αγωνιούν και αγωνίζονται να αποθηκεύσουν και στο τέλος έρχονται αντιμέτωποι με την πικρή αλήθεια. Ότι υποθήκευσαν την ίδια τους τη ζωή.

«Δουλεύεις μια ζωή να ξεπληρώσεις ένα σπίτι.  Στο τέλος είναι δικό σου και δεν υπάρχει κανένας να ζήσει σ’ αυτό».  ( Απόσπασμα από το θάνατο του εμποράκου).

Στο έργο του Άρθουρ Μίλλερ, τα παιδιά που είναι αναγκασμένα να ακολουθούν τα όνειρα των γονιών και σε ένα άλλο σημείο του έργου, συμβουλεύει: «Ποτέ μην παλεύεις τίμια με έναν ξένο, νεαρέ. Ποτέ δεν θα βγεις από τη ζούγκλα μ’ αυτόν τον τρόπο».

  Αυτή είναι η μαγεία των θεατρικών συγγραφέων. Η ικανότητά και η τέχνη τους  να μεταφέρουν στο χαρτί τα συναισθήματα που νιώθουν και την οπτική της ζωής απ’ όλες τις πλευρές. Σ τη συνέχεια με τη βοήθεια των ηθοποιών ο θεατής ταυτίζεται με τη στάση και τους προβληματισμούς των ηρώων γιατί διακρίνει τις δικές του σκέψεις που τον τυραννούν και είναι διαχρονικές.

Τέχνη που δεν εξάπτει αλλά καθαίρει τα πάθη.

Μια ομορφιά που κανείς  δεν δέχεται παθητικά.  Η ανύψωση στη λύτρωση και την πνευματική ελευθερία.

Τι ισχύει τελικά ο θάνατος του εμποράκου Ή ο θάνατος του ανθρωπάκου;

Την απάντηση μας την έχει δώσει ο Ανρί Μπεργκσόν:

«Αν η πραγματικότητα άγγιζε απευθείας τις αισθήσεις μας και τη συνείδησή μας αν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε απευθείας με τα πράγματα και με τους εαυτούς μας τότε η τέχνη θα ήταν περιττή ή όλοι θα ήμασταν καλλιτέχνες».

 

Βασιλεία Τσορμπατζόγλου

Εκφωνήτρια ΕΡΤ

Ραδιοφωνική παραγωγός


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σήμερα ψηφίζουμε Σταύρο Πηλιχό!

Σήμερα το βράδυ συντονιζόμαστε όλοι στο «The Voice of Greece» στον Σκάι και ψηφίζουμε Σταύρο Πηλιχό! Η διαδικασία είναι απλή. Τραγουδούν ταυτόχρονα δύο παίκτες, εκείνη την ώρα εμφανίζεται στις οθόνες μας η καρτέλα με τους κωδικούς τους και τα νούμερα στα οποία μπορούμε να στείλουμε μήνυμα η να τηλεφωνήσουμε για να ψηφίσουμε την πιο ξεχωριστή φωνή της Ελλάδας.   Σίγουρα όλοι οι παίκτες που έχουν φτάσει σε αυτό το στάδιο είναι αληθινά ταλαντούχοι και αξιόλογοι. Την καρδιά όλων μας όμως έχει κλέψει ο Αλιβεριώτης καλλιτέχνης Σταύρος Πηλιχός  τόσο για την ξεχωριστή φωνή και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του, οσο και για το ηθος και τη σεμνότητα που χαρακτηρίζουν κάθε του παρουσία. Σήμερα μπορούμε και εμεις να συμμετέχουμε ενεργά  στο πιο δημοφιλή μουσικός διαγωνισμός παγκοσμίως. Συντονιζόμαστε στον Σκάι και ψηφίζουμε τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη!   

Στηρίζουμε με την ψήφο μας τον Αλιβεριώτη Σταύρο Πηλιχό!

  Ο Αλιβεριώτης Σταύρος Πηλιχός έκανε από τη πρώτη στιγμή αισθητή την παρουσία του στο « The Voice ». Η μαγευτική του ερμηνεία στο αγαπημένο τραγούδι της Ελεονώρας Ζουγανέλη «Ως και οι Θάλασσες» έκανε όλες τις καρέκλες των κριτών να γυρίσουν για να διεκδικήσουν στην ομάδα τους αυτό το μεγάλο ταλέντο.  Νικήτρια της διεκδίκησης αναδείχθηκε η Έλενα Παπαρίζου.   Το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του αλλά και το ήθος και η σεμνότητα που χαρακτηρίζουν κάθε του παρουσία τον οδήγησαν μια ανάσα από τα live . Τώρα πια ο ρόλος του κριτή ανήκει στο κοινό. Από την δική σας ψήφο εξαρτάται το αν αυτός ο ξεχωριστός καλλιτέχνης θα καταφέρει να φτάσει στον ημιτελικό.  Το σίγουρο είναι πως άνθρωποι σαν το Σταύρο Πηλιχό με ταλέντο, διάθεση για δημιουργία, όραμα και ταυτόχρονα σεμνότητα και ήθος αξίζουν τη στήριξη όλων μας. Συντονιζόμαστε λοιπόν στο « The Voice » και στηρίζουμε τον Σταύρο Πηλιχό!   

O Βασίλης Αρβανίτης μας ταξιδεύει σε κόσμους «Ονειρεμένης μουσικής»

  Ο Βασίλης Αρβανίτης δεν είναι απλά άλλος ένας ραδιοφωνικός παραγωγός. Είναι πολλά περισσότερα αφού μέσα από την εκπομπή του «Dream Music» κάθε Τρίτη 20:00 – 22:00 στον  DreamCity , δημιουργεί για τους ακροατές του νέους κόσμους. Κόσμους γεμάτους όνειρα και λυρικές μελωδίες. Για το Βασίλη η μουσική δεν έχει στερεότυπα και δεν είναι δυνατό να περιοριστεί από κανόνες. Είναι κάτι μαγικό που ομορφαίνει τα πάντα στο πέρασμα της. Η μουσική είναι Jazz, Funk, Soul, Disco, House, Pop, Rock. Είναι εμείς κι εμείς οφείλουμε να την μοιραζόμαστε απλόχερα. Από πολύ μικρό παιδί ο Βασίλης, θυμάται τον εαυτό του να μαγεύεται από τη μουσική και να μαγεύει τους γύρω του με αυτή. Τόσο που άρχισε να εργάζεται πολύ και εντατικά πάνω σε αυτή. Από τα δεκαπέντε του μόλις χρόνια έπαιζε μουσική σε μαγαζιά (DJing), πράγμα που κυριολεκτικά λάτρευε. Τριάντα ένα χρόνια μετά η αγάπη του αυτή, όχι απλά έχει την ίδια ένταση αλλά μεγαλώνει ακόμη περισσότερο μέρα με τη μέρα. Αυτή την μεγάλη δίχως όρια αγάπη μο