1) Κύριε Καπώνη έχετε γράψει πλήθος επιτυχημένων σεναρίων πότε καταλάβατε ότι θέλετε να ακολουθήσετε τον δρόμο της σεναριογραφίας; Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα γίνω σεναριογράφος. Έγραφα, αλλά έγραφα κείμενα πολιτικά και θεωρητικά. Ποτέ δεν είχα γράψει μυθοπλασία. Την παρότρυνση να ασχοληθώ με το σενάριο μου την έκανε ο εξάδελφος μου, ο Λευτέρης Καπώνης. Με τον Λευτέρη μεγαλώσαμε μαζί και γνώριζε από πρώτο χέρι, τις γνώσεις και τις όποιες ικανότητες μου. Κάποια στιγμή, όντας εκείνος ήδη καταξιωμένος σεναριογράφος με μεγάλες επιτυχίες, μου πρότεινε να δοκιμάσω να γράψω σενάριο και μου έδωσε και την πρώτη μου δουλειά σαν διαλογογράφου στην ‘’ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ’’. Στην σειρά αυτή έμελλε να γράψω και τα πρώτα μου σενάρια, όταν ο Λευτέρης έπαψε να συνεργάζεται σ’ αυτήν την σειρά, αλλά το κανάλι (ΜΕΓΚΑ) ήθελε να συνεχιστεί. Μετά ήρθαν τα υπόλοιπα. 2) Είστε μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος από το 2005 μέχρι σήμερα έχετε υπάρξει...
Ο Διονυσάκης έκανε μια ευχή πριν σβήσει τα κεράκια του. Μια ευχή που κάνουν πολλά παιδιά: «Να ζήσω μια μεγάλη περιπέτεια». Και την έζησε! Μόνο που δεν περίμενε ότι θα ξυπνούσε μακριά από το δωμάτιό του, σε ένα σπίτι που δεν είναι δικό του, με μια γάτα και έναν σκύλο να πίνουν τσάι σαν άνθρωποι. Κι από εκεί, κάθε βήμα τον σπρώχνει σε έναν νέο κόσμο: σε ζούγκλες που ψιθυρίζουν, σε κάστρα που μετρούν τον χρόνο αλλιώς, σε κοιλάδες όπου οι δράκοι δεν είναι όπως τους ξέρουμε, ακόμη και σε έναν πλανήτη όπου η τεχνολογία προσπαθεί να νικήσει τη μαγεία. Σε κάθε κόσμο ο μικρός Σάκης μαθαίνει να εμπιστεύεται, να ζητά βοήθεια και να μη χάνει την ελπίδα του. Και όσο παλεύει να βρει τον δρόμο της επιστροφής, ανακαλύπτει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ότι το θάρρος δεν είναι να μη φοβάσαι, είναι να προχωράς παρ’ όλο που φοβάσαι. Άραγε θα γυρίσει σπίτι; Ή η ευχή του θα τον κρατήσει για πάντα μέσα σε μια περιπέτεια που δεν τελειώνει; Μια ιστορία για τη δύναμη της ευχής, τη χαρά της περιπέτειας κ...